Hooggevoelig?

Persoonlijk

Noem het hooggevoelig, verlegen of bescheiden of plak er een ander label op. Ik ben iemand die graag alleen is, snel overprikkeld is en ik hou niet van harde geluiden.
Er zijn honderden vragenlijsten en testen te vinden of je ‘HSP’ (hoog sensitieve persoonlijkheid) bent. Ik zal mijzelf nooit zo noemen want ik hou absoluut niet van labels maar ik ben er wel achter gekomen dat er veel kenmerken van hooggevoelige personen overeenkomen met mijn karakter.
Daarnaast vind het een interessant onderwerp om over te lezen en dus te schrijven.

 

 

 

 

 

 

 

Al sinds ik me kan herinneren vind ik het heel fijn om alleen te zijn.
Ik hou van stilte en rust om me heen.
In grote gezelschappen voel ik me meestal een beetje ongemakkelijk. Ik luister liever dan dat ik praat, ik observeer en zal niet snel op de voorgrond treden.
Daarnaast ben ik niet graag op plekken met veel lawaai.
Als ik het typ klinkt het echt een beetje stoffig maar het is wel de waarheid.
Na een intensieve, sociale bezigheid kan ik me soms helemaal leeg voelen.
Ook word ik echt knetterchagarijnig als ik honger heb.
Ik kan met de meeste mensen wel goed opschieten maar ik laat weinig mensen écht dichtbij komen.
Ook voel ik stemmingen en sfeer vaak snel en goed aan, subtiele signalen pik ik snel op.
Dat klinkt misschien een beetje zweverig maar zo voelt dat helemaal niet. Ik heb gewoon gauw door hoe iemand zich voelt en wat voor sfeer er in een ruimte hangt.

Soms vind ik dat ik niet avontuurlijk ben. burgerlijk of een huismus. Maar dan vraag ik mezelf of ik daar last van heb. Eigenlijk niet.
Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die mij saai vinden. Ik ga naar weinig feestjes, zoek vaak de rust op en ben graag op mijzelf. Ik vind dat prima.

Ik ken mezelf en weet ook hoe ik hiermee om moet gaan. Het klinkt nu alsof ik een of andere beperking heb, maar dat is niet zo hoor.
Ik heb behoefte aan genoeg rust, ga weinig uit (eigenlijk nooit meer) en spreek het liefst één op één af met mijn vriendinnen.
Maar ik leef natuurlijk niet in mijn eentje op deze wereld en heb ook met andere mensen te maken. De mensen die dicht bij mij staan weten hoe ik in elkaar steek en dat ik soms behoefte heb aan rust.

Op mijn werk gaat het over het algemeen ook prima. Je zou misschien denken dat je als leerkracht juist géén rust ervaart met 25 kinderen om je heen maar ik heb het in mijn klas prima voor elkaar.
Ik merk dat ik er tijdens bijvoorbeeld lunchpauzes of studiedagen meer “last” van heb. Dan zijn er veel mensen in een ruimte en worden er 5 gesprekken tegelijk gevoerd. Ik merk dat ik daar onrustig van word.
Meestal kan ik dat heel goed handelen maar af en toe word ik er chagrijnig van en kan ik in mijzelf keren. Dit gebeurt vooral op een drukke dag of als ik zelf heel moe ben.
Ik heb geleerd om me daarvoor af te sluiten en als ik ergens echt last van heb dan geef ik dat wel aan.
Wel wil ik nog leren om me in dat soort situaties minder op te laten jagen en het me niet zo aan te trekken.

Als mensen mij iets beter leren kennen en weten hoe ik in elkaar steek krijg ik vaak te horen: “ik dacht echt dat jij heel arrogant was” of “eigenlijk ben je helemaal niet zo verlegen”.
Ik begrijp dat ik soms over kom als arrogant of verlegen en ik ben mij daar ook bewust van. Daarom probeer ik daar ook extra op te letten.
Zoals ik eerder zei, ik zie het niet als een belemmering of een stoornis maar als een onderdeel van mijn karakter.

1 thought on “Hooggevoelig?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *