Persoonlijk

Het mag best wat liever

In de vakantie ging ik naar mijn beste vriendin. Ik reed in mijn auto langs een fietspad met een grasstrook en zag een oud mannetje lopen. Ik schat dat hij een jaar of 80 was. Hij liep een beetje voorover gebogen zoals oude mannetjes dat doen en had een plastic tas in zijn hand. Op een gegeven moment hurkte hij en zag ik dat hij afgestoken vuurwerk en weggegooide blikjes aan het opruimen was.

Ik weet niet waarom, maar het deed iets met me. Zo’n oud mannetje, op zijn oude dag naar buiten met een plastic tas om buiten troep op te ruimen wat hij hoogstwaarschijnlijk zelf niet heeft gemaakt. Tenzij het een hele wilde Oud & Nieuw voor hem is geweest, maar dat verwacht ik niet.
Het zette me ook aan het denken. We zouden allemaal best wat liever mogen zijn. Voor elkaar. Voor de wereld. Nu lijk ik echt zo’n Miss Universe die wereldvrede wenst, maar ik meen het wel.

Regelmatig zie ik ouders, schreeuwend naar hun kind dat ze op moeten schieten. Scheldende mannen op de weg omdat de auto voor hun niet op tijd naar rechts gaat (oke, oke, ook vrouwen). Geïrriteerde mensen bij de kassa omdat het allemaal niet snel genoeg gaat. Kinderen van een jaar of 10 die elkaar de ergste ziektes toewensen.

Aardig zijn voor elkaar is volgens mij niet zo heel moeilijk. Nou wil ik niet zeggen dat we vanaf nu allemaal wekelijks bingo moeten gaan spelen in een bejaardentehuis of beste vrienden moeten worden met de buurman die altijd zo lelijk doet. Maar volgens mij zit het in kleine dingen. Geef iemand een oprecht compliment, zeg een keer wel goedemorgen tegen je buurman, sta op voor een oude mevrouw in de tram, stop met oordelen en roddelen, stuur een kaartje naar je oma, wens je vriendin een fijne vakantie en gooi je troep in de prullenbak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *