“Als je wilt dat je kind omhoog klimt, moet je er vooral niet bovenop gaan zitten”

School

Hebben jullie gisteren ook weer met plezier naar de Luizenmoeder gekeken? Waar ik ook deze aflevering weer regelmatig hardop heb gelachen, vond ik de uitspraak van juf Ank echt eentje om in te lijsten: “Als je wilt dat je kind omhoog klimt, moet je er vooral niet bovenop gaan zitten”.

Ik heb zelf geen kinderen en ik denk dat ik in dit geval redelijk objectief naar zo’n situatie kan kijken. Toch is en blijft dit míjn mening, dus struikel vooral niet over deze post en vind ervan wat je er zelf van vindt.

Zelf werk ik als leerkracht en geloof mij, het komt echt voor dat ouders willen dat hun kind een ‘zonnetje’ of een ‘raket’ wordt.
Allereerst bèn je geen maan, zon, ster, raket of wat mij betreft een heel zonnestelsel, je werkt volgens deze aanpak. Dat houdt in dat je op je eigen niveau werkt. Dat kan zijn met meer begeleiding of met uitdagende stof waarbij je zelfstandiger werkt.

Ik geloof oprecht dat ouders het allerbeste willen voor hun kind, het zou niet goed zijn als dat niet zo zou zijn.
Toch vind ik dat het tegenwoordig lijkt alsof er steeds meer van kinderen wordt verwacht.
Kinderen van dezelfde leeftijd worden met elkaar vergeleken. Welk kind heeft er al een zwemdiploma? Op hoeveel feestjes is je kind geweest? Aan welke sport(en) doet je kind?
Het voelt als een soort prestatiedrang. Ik ga er van uit dat hier een goede intentie achter zit en dat je wilt dat je kind een goede ontwikkeling door maakt.
Het is fijn als je kind goed mee komt op school, daarnaast ook nog sociaal vaardig is en ook buiten school een leuk leven heeft. Maar ik vind dat we daar af en toe een beetje in door draven.
Ik kan mij voorstellen dat het als kind heel frustrerend is als je de drang voelt om te presteren. Je kan het gevoel hebben dat het nooit goed genoeg is en dat je telkens weer beter moet.

Ik denk dat als je ‘bovenop je kind zit’ (best een vreemde uitspraak) je ze de kans ontneemt om zichzelf en de wereld om hen heen te ontdekken.
Door je (soms) afzijdig op te stellen geef je kinderen de ruimte om zichzelf te ontwikkelen. Laat ze af en toe maar eens aanmodderen.
Als je af en toe gewoon eens toe kijkt en kinderen iets zelf laat oplossen zul je verbaasd zijn over hoe kinderen dat doen.

Wie omhoog klimt zal onderweg ook echt nog wel een keertje naar beneden vallen, maar is dat dan verkeerd? Ik vind van niet.

3 thoughts on ““Als je wilt dat je kind omhoog klimt, moet je er vooral niet bovenop gaan zitten””

  1. Amen! Ik heb wel kinderen maar sta er precies zo in als jij omschrijft. Kinderen moeten hun eigen fouten kunnen en mogen maken om te kunnen groeien. En ook erg hard gelachen weer gister…

  2. Super geschreven!
    Zo irritant, die schoolpleinmaffia…
    Of die moeder die elke dag (!)… naar de juf moet om wat te bespreken over haar kind… (zelfs als het kind ziek is!!)
    Nee, ik ben blij met juf Ank! En de discussie die het los maakt!?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *