Sophie veegt een traan uit haar ooghoek en kijkt me met betraande ogen aan. Ze slikt even en zegt met schorre stem: ‘Dat was prachtig’.
Ik kijk haar lachend aan en gooi de haarborstel naast Sophie op het bed.
Ik heb besloten om bij mijn auditie ‘Make you feel my love’ te zingen. Aan Sophie haar reactie te zien, is dat een goede keuze.
‘Echt Don, als je hiermee niet doorgaat dan weet ik het ook niet meer. Door gaat, wat zeg ik? Ik bedoel winnen. Echt, je bent ZO goed.’
Ik wuif haar complimenten weg. ‘Nou nou, overdrijven is ook een vak. Ik vind dat ik het gewoon moet proberen. Dit is een kans die ik waarschijnlijk niet meer krijg, dus ik ga het gewoon doen. Floris had ook gewild dat ik het zou proberen.’
Sophie loopt vanuit haar slaapkamer naar de gang in haar appartement. ‘Potverdorie, is mijn mascara gewoon uitgelopen door dat gezang van jou’. Ze haalt een wattenstaafje langs haar oog en steekt een verdwaalde pluk in haar knotje en veegt met haar handen over haar jurk. ‘Is dit wat?’
Ik knik, maar zie al dat ze het er zelf niet mee eens is. ‘Ik hou gewoon niet van jurkjes, ik doe wat anders aan hoor’.
5 minuten later komt ze met haar haren los en in een donkerblauwe jumpsuit haar slaapkamer uit. Ik ben zo jaloers op haar glanzende, bruine haren. Ze heeft wat oogschaduw opgedaan, waardoor haar bruine ogen nog beter uitkomen.
‘Je bent een plaatje, Soof. Pas maar op dat Wess dit niet meteen van je lijf rukt als hij die deuren door komt.’
Sophie spuit lachend een geurtje achter haar oren en pakt haar tas van de stoel. ‘Weet je zeker dat je het niet erg vindt om me te brengen? Wess’ auto staat bij Schiphol dus daar kunnen we mee terug. En als die stomme trein gewoon had gereden dan was ik daar mee gegaan.’
Ik pak mijn autosleutels van de tafel en loop met Sophie mee naar de voordeur. ‘Nee joh, geen probleem. Ik heb Fiene een berichtje gestuurd of ze thuis is. Die woont sinds 2 maandjes in Amsterdam en heb ik al bijna een jaar niet gezien. Als ik jou heb gedropt dan rijd ik daar langs.’
Sophie draait de voordeur op slot en geeft me een kus op mijn wang ‘Je bent een schat!’

Vijftig minuten later staan we op de Kiss & Ride parkeerplaats bij Schiphol. Sophie loopt naar binnen en ik zie haar plaatsnemen op een stoel naast de aankomsthal. Ze zei dat ze expres niet voor de deur gaat staan, zodat de verrassing groter is. Als het goed is, is Wess al geland en hoeft ze niet zo lang te wachten. Sophie heeft een ballon gekocht met ‘Welkom terug’ en zit als een kind zo blij te wachten. Het is een aandoenlijk gezicht.
Sophie zwaait nog even naar me en ik zwaai terug. Ik draai mijn sleutel in het contact en wil gas geven.
Voor me staat een enorme auto waar niemand in zit. Ik kan er met mijn auto niet langs. Ik kijk om me heen maar het lijkt of iemand deze zone als parkeerplaats heeft gebruikt. Lekker dan.
Er zit niets anders op dan wachten tot die oelewapper voor mij terug komt, zodat ik ook weg kan rijden. Ik zet een lekker muziekje op en pak mijn telefoon uit mijn tas.

Tien minuten later zie ik de deur bij de aankomsthal opengaan. Er komen een heleboel mensen naar buiten, maar ik zie nog geen Wess. Ik zit nog steeds in mijn auto, maar kan het allemaal goed bekijken vanaf hier. Mensen kijken, ik vind het heerlijk.
Een stelletje komt met zoveel bagage naar buiten dat het lijkt of ze op wereldreis zijn geweest en een klein meisje met een knuffelbeer rent lachend naar twee oude mensen toe. Echt zo’n televisiemomentje.
Dan zie ik de bekende rode krullen van Wess. Sophie blijft nog even zitten en ik zie hoe haar glimlach steeds groter wordt.
Op het moment dat ze wil opstaan, komt er een meisje van onze leeftijd richting Wess rennen. Ze gooit haar rugzak op de grond en vliegt hem om zijn nek. Wess laat zijn koffer vallen en tilt het meisje op. Ze slaat zijn benen om zijn heupen en omhelst hem. Wess draait met haar een rondje, zet haar op de grond en begint haar dan te zoenen.
Ik sla geschrokken mijn hand voor mijn mond en zie Sophie hetzelfde doen.
Verstijfd staat ze met haar ballon in haar hand te kijken hoe haar vriend nietsvermoedend staat te zoenen met een ander meisje. Ik zie hoe Sophie na ongeveer 2 minuten vastberaden in hun richting loopt en Wess op zijn rug tikt. Wess is nog verstrengeld in zijn innige zoen en hij reageert niet meteen, maar als Sophie nog een keer tikt draait hij zich geïrriteerd om.
Zijn ogen worden zo groot als schoteltjes en hij kijkt verslagen naar het meisje naast zich. Dan kijkt hij naar Sophie, om vervolgens weer terug naar het meisje te kijken.
Ik zie dat Sophie iets zegt en zich dan omdraait en wegloopt. Na ongeveer 10 stappen draait ze zich om en loopt ze terug. Ze blijft even voor Wess staan en geeft hem dan een keiharde klap in zijn gezicht. Ze loopt naar de uitgang en ik stap mijn auto uit en ren naar haar toe.
‘Kom Soof, we gaan.’
Als Sophie de autodeur dicht wil doen, staat Wess naast de auto. Hij is alleen.
‘Sophie! Het is niet wat je denkt dat het is. Het spijt me zo!’
Sophie kijkt naar Wess: ‘En wat denk jij dan dat ik denk dat het is? Ik heb heel duidelijk gezien hoe jij daar met een ander meisje liep te bekken. Volgens mij is daar geen twijfel over mogelijk. Ik hoef je niet meer te zien, Wess’
‘Nee Sophie, het is echt niks. Renate zit al langer achter me aan. Ze is verliefd op me. Maar ik ben echt niet verliefd op haar. Ik ben verliefd op jou. Ik hou van jou, Soof! Ik wist echt niet je zou komen.’
‘ Nou wordt het helemaal mooi! Dan had niet stiekem met die sloerie afgesproken? Als je echt van me hield, dan zou je niet met je tong in iemand anders mond zitten. Ik ben klaar met jou. Dat was ik al een beetje, maar nu helemaal. Ik ben tot woensdag bij Donna. Als ik woensdag terug ben, verwacht ik dat je je spullen hebt opgehaald. Je bent een grote klootzak, en ik wens je veel succes met Rianne. Stuk ellende!’
‘Ik heet Renate’ achter Wess verschijnt het meisje, dat blijkbaar Renate heet. Haar ogen spuwen bijna vuur, zo boos kijkt ze. ‘Je zei dat jullie uit elkaar waren, Wess.’ Ze staat met haar handen in haar zij en kijkt boos naar Wess en dan naar Sophie.
Sophie haalt haar schouders op: ‘Mij hoef je niet boos aan te kijken. Ik wist van niks. Maar wat betreft dat uit elkaar zijn, daar heeft hij gelijk in. Je mag hem hebben!’
Ze trekt de deur dicht en geeft aan dat ik gas moet geven. De auto voor me is inmiddels weg en ik rij weg.
‘Oh Sophie, ik vind het zo erg. Gaat het?’ Ik kijk naar Sophie die voor zich uit zit te staren. Na een tijdje haalt ze diep adem en zegt ze: ‘Het gaat eigenlijk heel goed. Ik voel me opgelucht. Ik wist al een tijdje dat het niet goed zat, en nu heb ik het met eigen ogen gezien. Ik ben blij dat ik van die klootzak af ben. Zag je die klap? Ik had eigenlijk zijn andere kant ook moeten raken!’
Even zeg ik niks, dan begin ik keihard te lachen. ‘Sorry hoor, maar je sloeg echt heel hard. Hij kon ook even niets zeggen. En dat meisje naast hem. Ze keek of ze water zag branden. Die denkt dat je niet goed bent!’. We proesten het samen uit en als we thuis zijn, trekken we een flesje wijn open.
‘Oh, vind je het eigenlijk wel goed dat ik hier een paar nachtjes blijf?’ Sophie trekt haar knieën op en en neemt een flinke slok van haar wijn.
Ik pak wat chips uit de bak en kijk haar aan ‘Natuurlijk schat, je mag hier zolang blijven als je wil. Heeft hij nog wat gestuurd?’
Sophie laat me de tientallen appjes lezen die Wess in de afgelopen uren heeft gestuurd.
In het laatste appje schrijft hij dat hij begrijpt dat ze boos is en dat hij graag wil afspreken om uit te leggen hoe het zit. Sophie legt haar telefoon weer weg. ‘Wat wil hij nog uitleggen? Voor mij is het duidelijk en is het over. Ik wil best luisteren naar wat hij te zeggen heeft, maar ik hoef geen relatie met een bedrieger.’

De volgende dag haal ik Sophie op bij haar werk. Ze heeft na het eten afgesproken met Wess in hun appartement waar ze net een half jaar samen woonden. Ze houdt zich heel sterk, maar ik weet dat ze het moeilijk heeft.
Sophie woont nog geen 10 minuten fietsen vanaf mij, maar omdat ze gelijk wat spullen mee wil nemen neemt ze mijn auto mee.
Rond een uur of 7 hang ik uit mijn raam en zwaai nog een keer naar Sophie. ‘Succes Soof!’.
Mijn auto staat in de straat geparkeerd en ik zie hoe Sophie naar mijn auto loopt en heel hard ‘Shit!’ roept, terwijl ze een briefje achter de ruitenwisser weg haalt..

Wil jij een seintje wanneer het volgende deel online staat?
Schrijf je hier in voor Donna’s Update en je wordt als eerste op de hoogte gehouden wanneer er een nieuw deel online staat!